کنترل بیولوژیک عوامل بیمارگر گیاهی

 عوامل بیمارگر گیاهی خسارتی حدود 35 تا 50 درصد به تولیدکنندگان وارد می‌کند. برای کنترل بیولوژیک این عوامل، سالانه حدود 25 میلیون لیتر انواع سموم شیمیایی و دو میلیون تن کود شیمیایی در مزارع، گلخانه‌ها و باغ‌های کشور مصرف می‌شود.

باتوجه با عوارض و مشکلات مصرف بی رویه سموم و کودهای شیمیایی دانشمندان در تلاشند روش‌های کنترل بیولوژیک را جایگزین بخشی از مصرف نهاده‌های شیمیایی کنند. استفاده از قارچ تریکودرما از جمله موفق‌ترین این روش‌هاست.

روش‌های کنترل بیولوژیک ضمن اینکه سالم‌تر و ایمن‌تر از روش‌های شیمیایی است، از دوام بیشتری برخوردار بوده و تاثیر بسیار کمی بر تعادل اکولوژیکی محیط دارند.

تریکودرما از سرعت رشد و قدرت رقابت و بقا ساپروفیتی بسیار خوبی نیز برخوردار است. این قارچ با ترشح آنتی‌بیوتیک‌ها، آنزیم‌ها و همچنین فعالیت پارازیتیسمی بالا باعث متلاشی شدن هیف‌ها و اختلالات فیزیولوژیکی در قارچ‌های بیماری‌زای گیاهی می‌شود.

قارچ تریکودرما با داشتن خاصیت آنتاگونیستی شدید علیه بسیاری از قارچ‌های بیماری‌زا از جمله Fusarium ،Rhizoctonia، Phytophthora ،Pythium ،Alternaria ،Macrophomina حدود 60 درصد از عوامل کنترل بیولوژیک قارچی را به خود اختصاص داده‌است.

مزایای مصرف تریکوکارا:

  •  توان کنترل بیولوژیک و کودی توامان.
  • کنترل بیولوژیک طیف وسیعی از پاتوژن‌ها.
  • افزایش فاکتورهای رشدی گیاه و افزایش زنده مانی نهال‌های منتقل شده به عرصه.
  • افزایش تحمل به تنش خشکی.
  • امکان استفاده از این فرمولاسیون در شرایط آب و هوایی و گیاهان مختلف.
  • کاهش تخریب محیط زیست. 
  • قابلیت کاربرد به صورت بذرمال، نشامال، نهالکاری و همراه با انواع سیستم های آبیاری و محلولپاشی.